Emmette – Beckeried – Risleteschlucht
Es isch schön, – aber weniger schön, als geschter 😉. Es isch verblüffend, wie schnäll dass me sech g’wanet u öppis als normal aluegt. B’sungersch wenn es um ds Wätter geit, isch der Mönsch scho es eigelig’s Wäse.
I wott hüt i d Risleteschlucht.
Der Morge verlouft wie g’wohnt. Einzig daas e Horde jungi Amerikanerinne u Amerikaner uschecke git meh Betrib bim Zmorge aus g’wöhnlech.
Am halbi zähni fahrt mis Poschi i Richtig Beckeried. Das chunnt vo Seelisbärg här scho ziemli voll. I fahre uf em Notsitzli zwo Statione u stige de am See us.
Vo itz a heisst es d Bei bruuche. Mini ‚Route‘ füehrt afe einisch em See nah. Das heisst dür Beckeried düre u no fasch bis zum Bad g’seht me der See nume zitewys bis sälte. Der Seeastoss isch fasch geng privat u d Seestrass verlouft hinger dene Grundstück.
Das Schweizer Gesetz schreibt vor, dass «See- und Flussufer freigehalten» werden müssen. Die Praxis sieht anders aus.
Zersch chöme da wieder d Kantön i ds Spiel u dernah de o no d G’meinde mit de Parteie u ihrer Klientel. Beckeried het zu sine Iwohner Sorg g’ha. Fasch jedes Bitzli am Seeufer het es Schildli «privat», o we nume es Plätzli mit Tisch u Stüehl isch.
So gäge Rütene zue wird es de besser. Nach Rütene isch ds Bad (wo gar nid so Lüt het). U später isch am Hang obe der Igang zum Seelisbärgtunnel: e Riisesach wo da boue worde isch.
Bouwärch u Natur göh da mängisch e eigenartegi Verbindig i. Wär der Chürzer zieht isch klar.
I loufe itz fasch em Wasser nah. Churz vor em Rislete Schluchtigang het ds Chiswärch e grosse Picnicplatz boue. E paar hundert Meter im See use boue die Chis us em Seegrund ab. Hie begägne n i o wieder däm Laschteschiff, wo n i ds Beckeried mit em Käpten g’redt ha. Är het mer g’jammeret, es wärdi zweni b’boue u er heig zweni Büez.
I mache em Wasser Mittag u studiere dernah d Sourierspure. Die si, wie ds Lommiswil, i der Felswand z g’seh. Naja, Fantasie brucht me!
So itz faht der Ärnscht vom Mittwuch a! Es geit obsi! Der Wäg dür die Schlucht isch usboue, aber eidürig nid für miner churze Bei. Mängisch muess i bi dene Stägetritte meh als e halbe Meter ungereinisch überwinde. Für d Stägebouerehr z rette muess me aber no erwähne dass der Räge die Tritte o no gäng chley formt.
Zwüschedüre isch me ganz nach a der ‚Rislete‘. Die cha aber der Name sicher nid vo der Mängi Wasser ha, wo da düre muess. D Wägbouer si aber em G’länd nah. Mängisch g’hört me ds Wasser nume vo wytem. Aber obsi geit es, mängisch wie uf em Hüehnerleiterli!
A der Schwandflueh zweigt der Wäg gäge d Bleiki ab. I nime dä, wiu im Sagedorf bi n i geschter g’sy. I der Bleiki nime n i dä Wäg gäge Hugeweid, über e höchscht Punkt. Bi re Wäggabelig muess i es Föteli mache vo mine Füess. Rund 320 Meter unger dene fahre die vile Outo düre, wo Richtig Gotthard bruse.
Bi de Nobuhotel düre bi n i i churzer Zyt wieder bim Ängu. D Frou Würsch bringt mer Wasser u verzellt chley vo der Coronazyt u wi si die g’nosse heig. Normal het si ei Stress: wie hüt em Morge u der Tag düre. Em Abe söll e nöii Horde jungi Lüt us der USA cho. Bis denn muess alles putzt u parat si.
Bim Znacht chunnt de das a g’chündete G’witter u es wird chüeler.
